ای روح دو صد مسیح محتاج دَمَت 

زهرایی و خورشید غبار قدمت

کی گفته که تو حرم نداری بانو؟

ای وسعت دلهای شکسته ، حَرَمت . . .

دارد دل و دین میبرد از شهر شمیمی

افتاده نخ چادر او دست نسیمی

درخانه ی زهرا همه معراج نشین اند

آنجاکه به جز چادراو نیست گلیمی. یازهر

این جمعه بیا به فکر مادر باشیم

در فکر عزای یاس پرپر باشیم

هر جمعه اگر ز حجر تو خون خوردیم

این هفته به یاد پهلو و در باشیم.

حجاب، همان چادری بود که پشت درب

خانه سوخت ولی ازسرفاطمه (س)نیفتاد. یازهرا.