حرفهایی هست برای نگفتن و

ارزش عمیق هر کسی به اندازه ی حرفهایی است که

برای نگفتن دارد و کتاب هایی نیز هست برای ننوشتن

و من اکنون رسیده ام به آغاز چنین کتابی…

تو را دوست دارم

توسل به امام رضا(ع) تا جایی اهمیت دارد که امام خمینی(ره) در این باره می‌‎فرمایند: 

همه نیروها، همه قدرت‌ها در هر جا هستند، محتاج به توجه خاص حضرت رضا- سلام اللَّه علیه- هستند.

امام علی ‌بن موسی‌الرضا (ع) هشتمین امام شیعیان است که در سن 35 سالگی مسئولیت امامت و رهبری شیعیان را بر عهده گرفتند. حیات ایشان با خلافت خلفای عباسی مقارن بود که سختی‌ها و رنج بسیاری را بر امام(ع) رواداشتند و سر انجام مامون عباسی ایشان را در سن 55 سالگی به شهادت رساند.

آیت الله العظمی روحانی درباره توسل به امام رضا(ع) می‌فرمایند: بهترین راه توسل به امام رضا (علیه السلام) طریقه اى است که از خود ایشان وارد شده است: «هرگاه اتفاق مهمى براى تو رخ داد، دو رکعت نماز بخوان، در یک رکعت فاتحه و آیت‌الکرسى و در رکعت دوم حمد و سوره قدر را بخوان، سپس قرآن را بردار و آن را بالاى سرت بگیر و بگو:

 «اللّهُمَّ بحَقِّ ما أَرْسَلْتَهُ إِلى خَلْقِکَ،

 وَبحَقِّ کُلّ آیَة فِیه، وَبحَقِّ کُلّ مَنْ مَدَحْتَهُ فیهِ عَلَیْکَ،

 وَبحَقِّکَ عَلَیْهِ، وَلانَعْرِفُ أَحَداً أَعْرَفُ بحَقِّکَ مِنْکَ».

سپس 10 بار مى گویى: «یا سَیّدى یا اللّه»، و 10 بار «بحَقِّ مُحَمَّد»، و 10 بار «بحَقِّ عَلىّ»، و 10 بار «بحَقِّ فاطِمَةِ»، و به همین شکل 10 بار اسم هر کدام از ائمه را یکى بعد از دیگرى مى‌گویى. امام رضا(ع) مى فرماید: «تا اینکه به امام زمانت مى‌رسى. به راستى که از جاى خود برنمى‌خیزى مگر این که خداوند حاجت تو را برآورده مى‌سازد».

آنانکه عاشقند به دنبال دلبرند   

  هر جا که می روند تعلق نمی برند

ما عاشقیم عاشق زهرا و حیدریم

   ما شیعیان کشور موسی بن جعفریم

آن گردنی که تیغ تو را بوسه می زند  

 سوگند می خوریم ، پشیمان نمی شود

تو آسمان عشقی و خورشید گنبدی

خورشید هشتمی و به ایران خوش آمدی

ای مهربانترین کرم سفره ی گدا

یا ایها الرئوفی و یا ایها الرضا

صلی الله علیک یا علی ابن موسی الرضا (ع)

قدم به حرم بی مدد نخواهد زد

بدون واسطه دم از احد نخواهد زد

گدای کوی رضا شو که آن امام رئوف

به سینه ی احدی دست رد نخواهد زد

گنبدت از هر کجای شهر سو سو می کند

دست هر آشفته ای را پیش تو رو می کند

در لباس خادمان مهربانت، آفتاب

صبح ها صحن حرم را آب و جارو می کند

ماه هر شب کنج بست شیخ حر عاملی

یاد معصومیت آن بچه آهو می کند

یاد معصومیت آن بچه آهو، یاد تو

کوچه های شهر را لبریز یاهو می کند

باد هم مثل نگهبان درت، بدو ورود

غصه را از شانه های خسته، پارو می کند

عطر نابی می وزد از کوچه باغ مرقدت

هر که می آید حرم، این عطر را بو می کند

خادمی می گفت که آقا به وقت بدرقه

دست زائر را پر از گل های شب بو می کند