
روح ازلی که همه ی ما از آن آمده ایم، قادر به خلق
هر چیزی می باشد.
معجزه را نفس بکش، زیرا توسط نیرویی هدایت
می شوی نادیده و نا مکشوف، نیروی که هر چیز
و هر کس را در این گیتی اداره می کند.
او باعث تپش قلب ما، گوارش غذا، گردش خون،
رشد مو، ترمیم زخم ها و کوفتگی در ما می شود.
نیروی که مستقل از عقاید و افکار ما به کار خود
مشغول است.

نه غم از دست دادنش را دارم....نه غصه اینکه روزی تنهایم
بگذارد را می خورم.
او را در کنارم دارم و ترس را از وجودم پاک می کند.
او مرا عاشقانه در آغوش گرفته و از مسیر مشکلات
و سختی ها عبور می دهد.
او همیشه به من لبخند می زند و تمام نیروها و
انرژی هایش را با خنده اش در وجودم جاری می سازد.
من نباشم... او هست.
او نباشد... من نیستم.
خدایم را "عاشقانه" دوست دارم.















حضور ستاره مغرب....
همه و همه لحظه قشنگی را بوجود آورده بودند.
برای نیایش....برای طلب....برای نبودن.....نخواستن....
خدا پیش شرط نیایش نیست!
خدا بعد از نیایش پدیدار می شود!
در نیایش خدا را می بینی و به وجود او پی می بری!
طلب کن....!
هر آنچه را که می خواهی! بی پاسخ بر نخواهی گشت!
مطمئن باش....
روی پرده ی کعبه این آیه حک شده است....
و من هنوز و تا همیشه به همین یک آیه دلخوشم.
بندگانم را آگاه کن که من "بخشنده ی مهربانم".
وقت دعا خجالت نکش!
نگو من گناهکارم و صدایم را نمی شنود!
آن که بالاست بیشتر از کسی که تو فکر می کنی
هوایت را دارد!